top

WAMMEKSE FEESTEN 1988

Door de Wammekse Feesten 1978 werd het leed voor de fusie verzacht, door de jaren heen bleef men erover spreken, en in 1987 sprak men er nog over. Het werd stilaan tijd voor een nieuwe editie.

De Wammekse Feesten werden op 12 december 1987, opnieuw op initiatief van Davidsfonds en K.W.B, officieel op gang getrokken. Met de film en de diamontage van 1978 en een optreden van de groep Arjuin werd het nodige enthousiasme bij de vertegenwoordigers van de Wambeekse verenigingen en de wijken aangebracht om Wambeek nog eens feestend op zijn kop te zetten. Het stramien was tien jaar eerder al gelegd en moest niet zozeer drastisch gewijzigd te worden.

Om alle voorstellen te kunnen realiseren, opteerde het feestcomité WF88 om er een driedaagse van te maken op 24, 25 en 26 juni 1988. Eventjes was er onenigheid over het traject van de stoet dat ten opzichte van 1978 zowat gehalveerd werd naar 3,7 km; het gezond boerenverstand leidde tenslotte tot een positieve ontwikkeling in de organisatie van deze Wammekse Feesten. Wambeek was er opnieuw klaar voor om de landelijke, dorpse sfeer op een breugheliaanse wijze te vieren met de geestdrift en de kunde van alle Wambekenaren; “een klein dorp dat grootse dingen doet”, zoals een krant vooraf titelde.

Na veel wikken en wegen werd door het feestcomité een stevig programma samengesteld met als nieuwigheid een heus mini rockfestival. In de 8 wijken was het wederom een creatieve zoektocht om het opgelegde thema voor de folkloristische praalstoet “Wambeek door de eeuwen heen” op de praalwagen te krijgen. De dagen, weken en maanden vlogen voorbij … en na de mooie lente kwam de zomer van de Wammekse Feesten 88.

Vrijdag 24 juni rockfestival met de groepen Nittigritty, Schudden Voor Gebruik en Toast; meer dan duizend jongeren in de tent en ambiance à go-go.

In “Vanalleswammeks” op zaterdag 25 juni ontplooiden verenigingen en ambachtslieden een waaier van informatieve, vrolijke en volkse activiteiten: weven, kaarden, spinnen, zeeldraaien, droogbloemen, raku-pottenbakken, hoefsmeden, imker; verder nog jeugdvoetbal, volksspelen, wandel- en fietszoektocht, springkasteel, fototentoonstelling “Wambeek in het verleden”, infostands over langzaam verkeer en EHBO.

Na de eucharistieviering “Vriendschap in onze dorpsgemeenschap” gaf de fanfare een avondconcert in de grote tent en toen was iedereen er klaar voor om er stevig in te vliegen tijdens het volksbal met het Bierfest Orchester. Zelfs een nachtelijk onweer kon het enthousiasme niet temperen.

Zondag 26 juni: dé dag van de Wammekse Feesten met de folkloristische stoet “Wambeek door de eeuwen heen”. Kort na de middag hield heel Wambeek de adem in, toen er enkele regendruppels neervielen. Maar de goden waren Wambeek goed gezind, alhoewel een vleugje zon het allemaal nog feestelijker zou gemaakt hebben.

Na de ruiters, de doedelzakspelers en de vlaggendragers van Wambeek opende de wijk Stenebrug-Steenweg met “een Romeins lusthof langs de heirbaan in Wambeek. Na de nederlaag van de nederzetting Wambecum verbroederden de Romeinen en de Wambecummenaren onder het toeziend oog van keizer Caesar zelf en na veel gerstebier brabbelde Caesar: “van alle Galliërs zijn die van Wambecum de plezantste”.

De wijk Langepijpe zocht haar inspiratie wat recenter in de geschiedenis met “de heren van Cruykenburg en een breugheliaanse kermis.” De hoofse heren van Cruykenburg namen hun intrek in het kasteel in 1381. Pieter Breughel de Oude, ook de Boerenbreughel genoemd, was geboeid door de boerenkermissen in de landelijke dorpen.

Wijk Loddershoek-De Klei: zowat 400 jaar later verpoosden, zo vertelt de legende, “Napoleon en zijn gezellen in de Overdorpse herberg in ’t Loemmer” op zoek naar Wambeekse lotelingen; doch velen waren gevlucht en bleven ondergedoken in de Liedekerkse bossen; enkelen werden gevangen genomen en meegevoerd. Ook al hadden enkele lotelingen hedendaagse basketschoenen aan, het werd zo aangrijpend uitgebeeld dat velen in de legende geloofden.

Voor de wijk Klapscheut was het begin van de twintigste eeuw weggelegd met “van ambachten en mechanische wonderen rond 1900”. De velo maakt furore en de notabelen van het dorp tuften in heuse wagens door het dorp. De melkerijen en de brouwerijen kenden een ferme bloei… maar de sjampetter, ook al op een velo, hield een oogje in ’t zeil.

Bisschop Jan Frans Goess, dichter-schrijver Pol De Mont, Vlaams oorlogsstrijder Berten Willems, … ze werden opgevoerd door de wijk Drogeweide. Tevens waren de wijkfiguren Fik en Gieleken meegekomen in het lemen huisje van D’Hoef.

Kleine kabouters van de wijk Dronkenborre maakten het spotrijmpje kenbaar aan al wie het horen wilde; Er was eens .. stoem Loemmek, zot Wammek, kaal Ternat, die parochies van ’n hond z’n g…” Ter illustratie werden de windmolen van Loemmek, de watermolen van Wammek en het kasteel van Ternat meegevoerd.

De 21ste eeuw is in aantocht en daarom deed de wijk Kleemstraat-Schepeneysel een Wammekse futuristische blik met een maanlandschap en robotten in de Wambeekse kouters. Van toen af moet de uitdrukking “loop naar de maan” ernstig genomen worden.

Natuurlijk mocht het reuzenpaar Wanne en Naren niet ontbreken. 10 jaar al wonen ze in de wijk Dorp. Na het hete juniweekend van 1978 hebben ze niet stilgezeten en tweemaal kwam sindsdien de reuzenooievaar ten huize met de reuzenkinderen Tine en Toone. Aangezien Wanne en Naren geen babysitter vonden tijdens de stoet namen ze Tine en Toone in kinderbox mee.

In de stoet waren ook van de partij: de steltenlopers van Merchtem, volkskunstgroep Reuzegom uit Leuven en de Wambeekse Sint-Remigiusfanfare (met zonnehoed).

De massa volk was er weer en die heeft kunnen zien tot welke grootse stoet Wambeek in staat is. De maandenlange voorbereidingen hebben duidelijk resultaat gehad. Moe en tevreden trokken de stoetgangers ’s avonds naar de grote tent en verbroederden met het publiek op het slotfeest met de Dixieland Streetband Dorus.

De tweede editie van de Wammekse Feesten werd afgesloten met een kleurrijk, feeëriek vuurwerk… met ooohh …en ooohh … en verdiend applaus.

Naar boven Print deze pagina